http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o
released 19 April 2012
recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani  

vocals & guitars : Fernant Zeste 
harmonicas : Steven Sarrazyn 
backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o
recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani   
vocals & guitars : Fernant Zeste 
harmonicas : Steven Sarrazyn 
backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers 

many thanks to Liesbeth Figoureux, Jeroen Reygaert, Miro Burgelman & Esperanza

http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o

released 19 April 2012

recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani  

vocals & guitars : Fernant Zeste 

harmonicas : Steven Sarrazyn 

backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o

recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani   

vocals & guitars : Fernant Zeste 

harmonicas : Steven Sarrazyn 

backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers 

many thanks to Liesbeth Figoureux, Jeroen Reygaert, Miro Burgelman & Esperanza

Ramblin’ Men Radio. Waar de platenkast primeert en de thema’s bijzaak zijn. Van Johnny Cash tot Biohazard, alles steengoed òf oerslecht. Nothing in the middle.

herbeluister : http://ramblinmen.tumblr.com
ontdek : http://www.facebook.com/ramblinmenradio
volg : @ramblinmenradio
luister live, vrijdag van 11u tot 12uhttp://www.urgent.fm/luisteronline 
Team : Eric Verberdt, Pieter-Jan Desmet, Sigert De Jean

Ramblin’ Men Radio. Waar de platenkast primeert en de thema’s bijzaak zijn. Van Johnny Cash tot Biohazard, alles steengoed òf oerslecht. Nothing in the middle.



herbeluister : http://ramblinmen.tumblr.com

ontdek : http://www.facebook.com/ramblinmenradio

volg : @ramblinmenradio

luister live, vrijdag van 11u tot 12u
http://www.urgent.fm/luisteronline 


Team : Eric Verberdt, Pieter-Jan Desmet, Sigert De Jean




Kinkystar JonGeduld : The Caribous - Memphis Breakdown by Sigert De Jean

Een samenwerking tussen Urgent.fm en Kinkystar JonGeduld.
Urgent.fm is dé jongerenradio voor Gent en de wereld, waar alles kan en niets moet. Naast een radiostudio heeft Urgent.fm ook een opnamestudio. Muzikaal talent dat de stap van demo naar het uitbrengen van een single of cd wil zetten, is welkom in deze speeltuin van Urgent.fm, waar eerder al Rauw en Onbesproken, Jim Cole, Ping Pong Tactics en de 14 bands van Ruisbestuiving kwamen ravotten.
 JonGeduld is er voor iedereen die eens wil proeven van de professionele zijde van het muziekmaken en die zich wil openstellen voor nieuwe en boeiende leerervaringen. Je krijgt de kans om een dag de studio in te trekken en onder professionele begeleiding één van je betere nummers op te nemen. Alle genres zijn welkom, van rock en punk naar hiphop of jazz tot techno, dubstep en reggae, noem maar op. Enige voorwaarde tot deelname is dat jij en de leden van je band jonger zijn dan 18.

Kinkystar JonGeduld : The Caribous - Memphis Breakdown by Sigert De Jean


Een samenwerking tussen Urgent.fm en Kinkystar JonGeduld.

Urgent.fm is dé jongerenradio voor Gent en de wereld, waar alles kan en niets moet. Naast een radiostudio heeft Urgent.fm ook een opnamestudio. Muzikaal talent dat de stap van demo naar het uitbrengen van een single of cd wil zetten, is welkom in deze speeltuin van Urgent.fm, waar eerder al Rauw en Onbesproken, Jim Cole, Ping Pong Tactics en de 14 bands van Ruisbestuiving kwamen ravotten.

JonGeduld is er voor iedereen die eens wil proeven van de professionele zijde van het muziekmaken en die zich wil openstellen voor nieuwe en boeiende leerervaringen. Je krijgt de kans om een dag de studio in te trekken en onder professionele begeleiding één van je betere nummers op te nemen. Alle genres zijn welkom, van rock en punk naar hiphop of jazz tot techno, dubstep en reggae, noem maar op. Enige voorwaarde tot deelname is dat jij en de leden van je band jonger zijn dan 18.


Met het project ‘Ruisbestuiving’ zocht Glimworm, het zondagavondprogramma van Urgent.fm, de chemie op tussen twee bands die nooit eerder samen speelden. Gedurende één dag werden ze samen opgesloten in de studio’s van Urgent.fm, tot ze er met een gloednieuw gezamenlijk nummer terug uitkwamen.
Opnames & mixing : Sigert De Jean & Kristof Deneijs
Seizoen 2 (2011-2012)———————————————
Ruisbestuiving II sessie 2 = Styrofoam + Cape Coast Radio.

Seizoen 1 (2010-2011)———————————————
Sessie I = The Go Find + Sofa
Sessie II = Wio + Wixel
Sessie III = Superlijm + Winterslag
Sessie IV = Flying Horseman + Köhn
Sessie V = Marble Sounds + Horses
Sessie VI : Vegas! + Speed Dial 7
Sessie VII : Toman + Kiss The Anus of A Black Cat

Met het project ‘Ruisbestuiving’ zocht Glimworm, het zondagavondprogramma van Urgent.fm, de chemie op tussen twee bands die nooit eerder samen speelden. Gedurende één dag werden ze samen opgesloten in de studio’s van Urgent.fm, tot ze er met een gloednieuw gezamenlijk nummer terug uitkwamen.

Opnames & mixing : Sigert De Jean & Kristof Deneijs

Seizoen 2 (2011-2012)———————————————

Ruisbestuiving II sessie 2 = Styrofoam + Cape Coast Radio
.


Seizoen 1 (2010-2011)———————————————

Sessie I = The Go Find + Sofa

Sessie II = Wio + Wixel

Sessie III = Superlijm + Winterslag

Sessie IV = Flying Horseman + Köhn

Sessie V = Marble Sounds + Horses

Sessie VI : Vegas! + Speed Dial 7

Sessie VII : Toman + Kiss The Anus of A Black Cat

Hoe kies ik een goede stage piano? (Dutch)

Een goede stagepiano kan levenslang mee gaan. Ik gebruik nog steeds de stagepiano die mijn ouders indertijd voor mij hebben gekocht, ondertussen toch alweer dik 15 jaar geleden.

Hoofdbezorgdheid is de mate waarin het digitale toestel er in slaagt om het akoestische origineel (de buffetpiano of vleugel) te benaderen in klank en expressie voor de muzikant.

Wat alle digitale piano’s zowieso moeten hebben om nog maar in aanmerking te komen:

- Volledig klavier (88 toetsen)

- Gewogen toetsen (nabootsing van de hamermechaniek van een akoestische piano)

- Interne piano klanken

- aansluiting(en) voor peda(a)l(en)

- professionele connectoren voor het uitgaand klanksignaal. XLR is uitstekend. Jack is prima. Cinch is acceptabel. Mini-jack (zoals de oortjes van een mp3 speler) is vragen om problemen.

Voor een eerste instrument is het een goed idee om te kiezen voor één van de grote fabrikanten. Yamaha, Roland, Clavia, Korg of Kurzweil. Clavia is mijn persoonlijke favoriet, maar yamaha heeft ook zeer goede toestellen, oud en nieuw. Roland heeft zeer goede instrumenten gemaakt, maar de klanken zijn sinds de jaren 90 nauwelijks verbeterd en de modellen van de voorbije jaren zijn beduidend minder indrukwekkend.

Prijs en kwaliteit gaan hand in hand. Een professionele stage piano kost tussen twee- en drieduizend euro. Toestellen rond duizend euro of lager maken compromissen die niet noodzakelijk meteen merkbaar zijn, maar over de loop van een tweetal jaar boven komen.

Goede raad:

- Kies een winkel met goede reputatie. Elke winkel heeft wel eens een ontevreden klant, maar doe je onderzoek grondig en je zal snel merken welke winkel consequent misbruik maakt van de onervaren muziekenthousiast.

- Door de hoge btw last is kopen in het buitenland vaak merkelijk goedkoper. Maar reken niet op sympathie of service van je lokale winkel bij defect. Logisch, toch?

- Bij lager budget, overweeg een tweedehands toestel. Onder voorbehoud van flagrant misbruik zijn de duurdere toestellen doorgaans weinig onderhevig aan slijtage en dus veilig voor tweedehands.

- Let op het gewicht van het toestel. Sommige modellen zijn loodzwaar. Tenzij je roadies kan inhuren is het zijn gewicht niet waard.

- Kies bij voorkeur een model met een standaard 3pin electriciteitsaansluiting. Het enorme voordeel is dat de kabels hiervoor zo courant zijn dat, zelfs wanneer je je kabel vergeet of stuk maakt, er altijd een reserve te vinden is.

Accessoires:

- Koop meteen een draagtas voor de piano. Tenzij je van plan bent de piano vaak tezamen te vervoeren met andere instrumenten en/of versterkers die tijdens de autorit bovenop de piano kunnen vallen heeft het weinig zin om een hardcase te kopen. Kies je voor hardcase, koop dan ook een opplooibare trolley.

- Iets om op te zitten: een zitbank, drumkruk of zadel. Met duurdere stoelen investeer je, behalve in comfort, in duurzaamheid, betrouwbaarheid en… super belangrijk… gezondheid. Bij lange repetities of concerten (meer dan 3 uur) wordt veel gezweet, ook langs de rug en billen. Een stoel die slecht absorbeert of ventileert kan zitwonden veroorzaken aan de billen.

- Een statief om je piano op te zetten komt doorgaans in twee modellen: Xstatief of tafelmodel. Ik heb zelf twee van elk. Xstatief is sneller opgesteld maar geeft een pianist weinig beenruimte. Kies je voor Xstatief, neem dan één met dubbele stang en quicklock slot. Het tafelmodel is logger en trager in opbouw, maar comfortabel, uiterst stabiel en geeft je alle beenruimte.

- Als er moet worden opgetreden of gerepeteerd moet er natuurlijk ook een versterker zijn. Sommige modellen hebben kleine speakers ingebouwd, ideaal voor thuis. Maar op concert en repetitie gegarandeerd te stil. Kies voor draagbaarheid. Liever een kleinere versterker dichter bij je oor, dan een grotere waarop je je rug breekt telkens je in- of uitlaadt.

- Wanneer je met de piano de baan op gaat, voorzie meer kabels dan je nodig hebt. Twee stuks van normale lengte (3m) voor podium en thuis, maar ook twee extra lange (+5m) voor de uitzonderlijke situaties waarin je zowieso ooit terecht gaat komen. Neem ook een extra stroomkabel mee én een verdeelstekker.

- Je hebt een sustain pedaal nodig. Weet dat verschillende merken een verschillende ‘taal’ spreken. Dit zorgt soms voor problemen. Bij twijfel, kies een model van hetzelfde merk als je piano.

SM Playground (blog)




Playlist:
1. Skunk Anansie - Charlie big potato
 Earl Palmer, the most recorded drummer in history
2. Little Richard - Keep on knockin’
 Rock & Roll, looking for the perfect beat
3. Jimmy Hendrix - Little wing
 A percussion discussion : Jimmy Slide & Bob Moses
4. Pat Metheny trio - Bright Size Life
 VH1 Classic albums : Paul Simon - Graceland
5. Paul Simon - Call me Al
 Chad Smith Drum Masterclass : the rimshot
6. Red hot chilli peppers - Suck my kiss
 Machine Head : the making of the new album
7. Machine Head - Locust
8. System of a down - Chop Suey
9. Tom Waits - Going out West
 2 turntables and a microphone
10. Run DMC - It’s Tricky
11. Beastie Boys No sleep ‘till Brooklyn
 Rock & Roll, looking for the perfect beat
12. Justin Timberlake - Like I love you
13. Living Colour - Love rears its ugly head
 The making of ‘songs for the deaf’ (QotsA)
14. Queens of the Stone Age - Song for the dead
 Steve Jordan : The Groove is here (DVD) 
15. John Mayer trio - Vultures (live)

SM Playground (blog)

Playlist:

1. Skunk Anansie - Charlie big potato

Earl Palmer, the most recorded drummer in history

2. Little Richard - Keep on knockin’

Rock & Roll, looking for the perfect beat

3. Jimmy Hendrix - Little wing

 A percussion discussion : Jimmy Slide & Bob Moses

4. Pat Metheny trio - Bright Size Life

VH1 Classic albums : Paul Simon - Graceland

5. Paul Simon - Call me Al

Chad Smith Drum Masterclass : the rimshot

6. Red hot chilli peppers - Suck my kiss

Machine Head : the making of the new album

7. Machine Head - Locust

8. System of a down - Chop Suey

9. Tom Waits - Going out West

2 turntables and a microphone

10. Run DMC - It’s Tricky

11. Beastie Boys No sleep ‘till Brooklyn

Rock & Roll, looking for the perfect beat

12. Justin Timberlake - Like I love you

13. Living Colour - Love rears its ugly head

The making of ‘songs for the deaf’ (QotsA)

14. Queens of the Stone Age - Song for the dead

Steve Jordan : The Groove is here (DVD) 

15. John Mayer trio - Vultures (live)


DE LOUDNESS WAR: LUIDER DAN ALLE ANDEREN
De zin en onzin van extreme mastering met het oog op radio. Sigert De Jean, infrastructuurmedewerker bij het REC, plaatst een aantal kanttekeningen bij het artikel ‘What happens to my recording when it’s played on the radio?’ van Robert Orban en Frank Foti.
Muziekproducenten bedenken al decennia lang manieren om luider te klinken dan hun concurrenten. Doorgaans met de bedoeling om indruk te maken op hun klanten en zo hun slaagkansen op de markt te vergroten. Logisch. Zolang de pijngrens van het gehoor niet wordt overschreden, de hoeveelheid hoorbare vervorming ‘acceptabel’ blijft, en (uiteraard) onder voorbehoud van de persoonlijke smaak, zal een stuk muziek dat luider klinkt dan zijn concurrent door de luisteraar als superieur worden ervaren. Deze strijd om het luidst klinkende product staat bekend als de ‘loudness war’. Ze is in veel opzichten betreurenswaardig, maar wel perfect begrijpelijk en zelfs doeltreffend. Maar wie denkt dat dezelfde technieken die het verschil kunnen maken bij cd’s, MP3-spelers, PA- installaties en god weet wat nog allemaal, ook kunnen worden aangewend voor radio en tv slaat de bal schromelijk mis.
 ‘Hypercompression, when combined with major-market levels of broadcast processing, sucks the drama and life from music. In more extreme cases, it sounds overtly distorted and is likely to cause tune-outs by adults, particularly women.’Een radiostation wil vooral hoorbaar zijn voor haar publiek, in de breedst mogelijke waaier aan luisteromstandigheden. Het geheime wapen van een radiostation is een keten aan signaalprocessoren, vlak voor de zendmast, die het eindsignaal nog een laatste keer bewerken om, binnen de grenzen van het wettelijke, het best mogelijke signaal aan te bieden aan de luisteraar. Het best mogelijke in deze dat een optimale balans wordt nagestreefd tussen luidheid (hoorbaarheid) en natuurlijkheid (muzikaliteit). Deze processen worden gegroepeerd onder de term eindprocessing.Muziek wil vooral overkomen. Met de specifieke intentie om een bepaalde emotie op te wekken bij haar luisteraars. In het productieproces van een muziekopname is mastering hierin de laatste stap. Mastering is het proces van finaal nazicht en foutcontrole enerzijds, en maximalisatie van de productionele intentie anderzijds. Wat dat ook mag betekenen in de ogen van de producent. Steeds met het beoogde kanaal (club, festival, radio, tv, …) en het medium van voorkeur (cd, vinyl, MP3, …) in het achterhoofd. Doorgedreven masteringtechnieken introduceren korrel, onzuiverheden en distortie in het audiomateriaal. De kwalitatieve norm is vaak vaag. Wat acceptabel is en wat niet wordt gedicteerd door medium, kanaal, stijl, persoonlijke smaak en concurrentie. 
Mastering en eindprocessing zijn in technisch opzicht erg gelijkend. Wat betreft het beoogde doel staan ze echter lijnrecht tegenover elkaar. Een producent van muziek probeert zich door mastering te onderscheiden van de concurrentie, terwijl een radiostation door eindprocessing probeert alle audiobronnen met gelijke luidheid aan te bieden aan haar luisteraars. Door de efficiëntie van de moderne eindprocessing is het tegenwoordig bij een professioneel radiostation onmogelijk geworden om je via deze weg te onderscheiden van de andere artiesten. Sterker nog, de vervormingen ten gevolge van extreme mastering worden door de eindprocessing uitvergroot en in de verf gezet. De muziek klinkt plat, goedkoop en ongeïnspireerd.Het artikel beschrijft de meest courante onderdelen van de broadcast eindprocessing en hun effect op de muziek. Weliswaar in technische termen, maar met een grote toegankelijkheid voor wie vertrouwd is met de basis van de klanktechniek. Wie zich hierdoor laat afschrikken kan genoegen nemen met de inleiding (door Bob Owsinski, mastering engineer) en uiteraard de conclusies op het einde van het artikel.Iets om mee af te sluitenWie als producent zijn of haar muziek op de radio wil krijgen wordt geconfronteerd met een tegenstrijdigheid. Eerst en vooral komt het er op aan de muziekverantwoordelijke te overtuigen van jouw product. Om je kansen te vergroten lever je dus een indrukwekkende mastering af. Wordt deze mastering daarna op radio gespeeld klinkt ze niet half zo indrukwekkend. Een producent doet er daarom goed aan twee aparte versies af te leveren aan de redactie: een competitieve mastering om de verantwoordelijke te overtuigen én een radiovriendelijke versie om de luisteraar te overtuigen.

DE LOUDNESS WAR: LUIDER DAN ALLE ANDEREN

De zin en onzin van extreme mastering met het oog op radio. Sigert De Jean, infrastructuurmedewerker bij het REC, plaatst een aantal kanttekeningen bij het artikel ‘What happens to my recording when it’s played on the radio?’ van Robert Orban en Frank Foti.

Muziekproducenten bedenken al decennia lang manieren om luider te klinken dan hun concurrenten. Doorgaans met de bedoeling om indruk te maken op hun klanten en zo hun slaagkansen op de markt te vergroten. Logisch. Zolang de pijngrens van het gehoor niet wordt overschreden, de hoeveelheid hoorbare vervorming ‘acceptabel’ blijft, en (uiteraard) onder voorbehoud van de persoonlijke smaak, zal een stuk muziek dat luider klinkt dan zijn concurrent door de luisteraar als superieur worden ervaren. 

Deze strijd om het luidst klinkende product staat bekend als de ‘loudness war’. Ze is in veel opzichten betreurenswaardig, maar wel perfect begrijpelijk en zelfs doeltreffend. Maar wie denkt dat dezelfde technieken die het verschil kunnen maken bij cd’s, MP3-spelers, PA- installaties en god weet wat nog allemaal, ook kunnen worden aangewend voor radio en tv slaat de bal schromelijk mis.

 

‘Hypercompression, when combined with major-market levels of broadcast processing, sucks the drama and life from music. In more extreme cases, it sounds overtly distorted and is likely to cause tune-outs by adults, particularly women.’

Een radiostation wil vooral hoorbaar zijn voor haar publiek, in de breedst mogelijke waaier aan luisteromstandigheden. Het geheime wapen van een radiostation is een keten aan signaalprocessoren, vlak voor de zendmast, die het eindsignaal nog een laatste keer bewerken om, binnen de grenzen van het wettelijke, het best mogelijke signaal aan te bieden aan de luisteraar. Het best mogelijke in deze dat een optimale balans wordt nagestreefd tussen luidheid (hoorbaarheid) en natuurlijkheid (muzikaliteit). Deze processen worden gegroepeerd onder de term eindprocessing.

Muziek wil vooral overkomen. Met de specifieke intentie om een bepaalde emotie op te wekken bij haar luisteraars. In het productieproces van een muziekopname is mastering hierin de laatste stap. Mastering is het proces van finaal nazicht en foutcontrole enerzijds, en maximalisatie van de productionele intentie anderzijds. Wat dat ook mag betekenen in de ogen van de producent. Steeds met het beoogde kanaal (club, festival, radio, tv, …) en het medium van voorkeur (cd, vinyl, MP3, …) in het achterhoofd. Doorgedreven masteringtechnieken introduceren korrel, onzuiverheden en distortie in het audiomateriaal. De kwalitatieve norm is vaak vaag. Wat acceptabel is en wat niet wordt gedicteerd door medium, kanaal, stijl, persoonlijke smaak en concurrentie. 

Mastering en eindprocessing zijn in technisch opzicht erg gelijkend. Wat betreft het beoogde doel staan ze echter lijnrecht tegenover elkaar. Een producent van muziek probeert zich door mastering te onderscheiden van de concurrentie, terwijl een radiostation door eindprocessing probeert alle audiobronnen met gelijke luidheid aan te bieden aan haar luisteraars. 

Door de efficiëntie van de moderne eindprocessing is het tegenwoordig bij een professioneel radiostation onmogelijk geworden om je via deze weg te onderscheiden van de andere artiesten. Sterker nog, de vervormingen ten gevolge van extreme mastering worden door de eindprocessing uitvergroot en in de verf gezet. De muziek klinkt plat, goedkoop en ongeïnspireerd.

Het artikel beschrijft de meest courante onderdelen van de broadcast eindprocessing en hun effect op de muziek. Weliswaar in technische termen, maar met een grote toegankelijkheid voor wie vertrouwd is met de basis van de klanktechniek. Wie zich hierdoor laat afschrikken kan genoegen nemen met de inleiding (door Bob Owsinski, mastering engineer) en uiteraard de conclusies op het einde van het artikel.

Iets om mee af te sluiten
Wie als producent zijn of haar muziek op de radio wil krijgen wordt geconfronteerd met een tegenstrijdigheid. Eerst en vooral komt het er op aan de muziekverantwoordelijke te overtuigen van jouw product. Om je kansen te vergroten lever je dus een indrukwekkende mastering af. Wordt deze mastering daarna op radio gespeeld klinkt ze niet half zo indrukwekkend. Een producent doet er daarom goed aan twee aparte versies af te leveren aan de redactie: een competitieve mastering om de verantwoordelijke te overtuigen én een radiovriendelijke versie om de luisteraar te overtuigen.


When Love Is Not Enough, zo heet de nieuwe plaat van Jim Cole. Die telt 12 tracks en zal 13 mei in de winkels zal liggen. Het perfecte excuus voor Jim om een 13de track op te nemen en daarvoor koos hij de opnamestudio van Urgent FM. In samenwerking met livesessies-producer Sigert de Jean leverde hij ‘Time Will Tell’ af, een pracht van een song. Beluister en dowload ‘Time Will Tell’ hier!
About Jim Cole
Cole was de spil van Dijenik, de muzikale groep die in 2001 het Oost-Vlaams Rockconcours (OVRC) won. Later ging hij solo. In 2008 bracht hij de plaat “Soul in 2” uit. Jim Cole ontving voor deze debuutplaat de prijs voor Popmuziek van de provincie Oost-Vlaanderen ter waarde van 5000 EUR.
In mei verschijnt zijn tweede album “When Love Is Not Enough”. Voor dit album werkte hij samen met David Poltrock en Staf Verbeeck. Gegeven zijn voorliefde voor soul en melodie, heeft When Love Is Not Enough dan ook heel wat Motown invloeden. In 2010 werkte hij mee aan de hitsingle Dos Cervezas van Tom Waes tijdens het programma Tomtesterom.

When Love Is Not Enough, zo heet de nieuwe plaat van Jim Cole. Die telt 12 tracks en zal 13 mei in de winkels zal liggen. Het perfecte excuus voor Jim om een 13de track op te nemen en daarvoor koos hij de opnamestudio van Urgent FM. In samenwerking met livesessies-producer Sigert de Jean leverde hij ‘Time Will Tell’ af, een pracht van een song. Beluister en dowload ‘Time Will Tell’ hier!

About Jim Cole

Cole was de spil van Dijenik, de muzikale groep die in 2001 het Oost-Vlaams Rockconcours (OVRC) won. Later ging hij solo. In 2008 bracht hij de plaat “Soul in 2” uit. Jim Cole ontving voor deze debuutplaat de prijs voor Popmuziek van de provincie Oost-Vlaanderen ter waarde van 5000 EUR.

In mei verschijnt zijn tweede album “When Love Is Not Enough”. Voor dit album werkte hij samen met David Poltrock en Staf Verbeeck. Gegeven zijn voorliefde voor soul en melodie, heeft When Love Is Not Enough dan ook heel wat Motown invloeden. In 2010 werkte hij mee aan de hitsingle Dos Cervezas van Tom Waes tijdens het programma Tomtesterom.


Elk jaar meer dan 100 live radiosessies, voor u en uw trommelvliezen.

Elk jaar meer dan 100 live radiosessies, voor u en uw trommelvliezen.

http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o
released 19 April 2012
recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani  

vocals & guitars : Fernant Zeste 
harmonicas : Steven Sarrazyn 
backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o
recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani   
vocals & guitars : Fernant Zeste 
harmonicas : Steven Sarrazyn 
backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers 

many thanks to Liesbeth Figoureux, Jeroen Reygaert, Miro Burgelman & Esperanza

http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o

released 19 April 2012

recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani  

vocals & guitars : Fernant Zeste 

harmonicas : Steven Sarrazyn 

backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers http://fernantzeste.bandcamp.com/album/r-a-d-i-o

recorded live & mixed at UrGent FM by Sigert De Jean on April 10th 2012, assisted by Babek Joshghani   

vocals & guitars : Fernant Zeste 

harmonicas : Steven Sarrazyn 

backing vocals : Antje Cochuyt, Dorien Staljanssens, Joke Derre, Sarah Leuridan & Stefanie Deygers 

many thanks to Liesbeth Figoureux, Jeroen Reygaert, Miro Burgelman & Esperanza

Ramblin’ Men Radio. Waar de platenkast primeert en de thema’s bijzaak zijn. Van Johnny Cash tot Biohazard, alles steengoed òf oerslecht. Nothing in the middle.

herbeluister : http://ramblinmen.tumblr.com
ontdek : http://www.facebook.com/ramblinmenradio
volg : @ramblinmenradio
luister live, vrijdag van 11u tot 12uhttp://www.urgent.fm/luisteronline 
Team : Eric Verberdt, Pieter-Jan Desmet, Sigert De Jean

Ramblin’ Men Radio. Waar de platenkast primeert en de thema’s bijzaak zijn. Van Johnny Cash tot Biohazard, alles steengoed òf oerslecht. Nothing in the middle.



herbeluister : http://ramblinmen.tumblr.com

ontdek : http://www.facebook.com/ramblinmenradio

volg : @ramblinmenradio

luister live, vrijdag van 11u tot 12u
http://www.urgent.fm/luisteronline 


Team : Eric Verberdt, Pieter-Jan Desmet, Sigert De Jean




Kinkystar JonGeduld : The Caribous - Memphis Breakdown by Sigert De Jean

Een samenwerking tussen Urgent.fm en Kinkystar JonGeduld.
Urgent.fm is dé jongerenradio voor Gent en de wereld, waar alles kan en niets moet. Naast een radiostudio heeft Urgent.fm ook een opnamestudio. Muzikaal talent dat de stap van demo naar het uitbrengen van een single of cd wil zetten, is welkom in deze speeltuin van Urgent.fm, waar eerder al Rauw en Onbesproken, Jim Cole, Ping Pong Tactics en de 14 bands van Ruisbestuiving kwamen ravotten.
 JonGeduld is er voor iedereen die eens wil proeven van de professionele zijde van het muziekmaken en die zich wil openstellen voor nieuwe en boeiende leerervaringen. Je krijgt de kans om een dag de studio in te trekken en onder professionele begeleiding één van je betere nummers op te nemen. Alle genres zijn welkom, van rock en punk naar hiphop of jazz tot techno, dubstep en reggae, noem maar op. Enige voorwaarde tot deelname is dat jij en de leden van je band jonger zijn dan 18.

Kinkystar JonGeduld : The Caribous - Memphis Breakdown by Sigert De Jean


Een samenwerking tussen Urgent.fm en Kinkystar JonGeduld.

Urgent.fm is dé jongerenradio voor Gent en de wereld, waar alles kan en niets moet. Naast een radiostudio heeft Urgent.fm ook een opnamestudio. Muzikaal talent dat de stap van demo naar het uitbrengen van een single of cd wil zetten, is welkom in deze speeltuin van Urgent.fm, waar eerder al Rauw en Onbesproken, Jim Cole, Ping Pong Tactics en de 14 bands van Ruisbestuiving kwamen ravotten.

JonGeduld is er voor iedereen die eens wil proeven van de professionele zijde van het muziekmaken en die zich wil openstellen voor nieuwe en boeiende leerervaringen. Je krijgt de kans om een dag de studio in te trekken en onder professionele begeleiding één van je betere nummers op te nemen. Alle genres zijn welkom, van rock en punk naar hiphop of jazz tot techno, dubstep en reggae, noem maar op. Enige voorwaarde tot deelname is dat jij en de leden van je band jonger zijn dan 18.


Met het project ‘Ruisbestuiving’ zocht Glimworm, het zondagavondprogramma van Urgent.fm, de chemie op tussen twee bands die nooit eerder samen speelden. Gedurende één dag werden ze samen opgesloten in de studio’s van Urgent.fm, tot ze er met een gloednieuw gezamenlijk nummer terug uitkwamen.
Opnames & mixing : Sigert De Jean & Kristof Deneijs
Seizoen 2 (2011-2012)———————————————
Ruisbestuiving II sessie 2 = Styrofoam + Cape Coast Radio.

Seizoen 1 (2010-2011)———————————————
Sessie I = The Go Find + Sofa
Sessie II = Wio + Wixel
Sessie III = Superlijm + Winterslag
Sessie IV = Flying Horseman + Köhn
Sessie V = Marble Sounds + Horses
Sessie VI : Vegas! + Speed Dial 7
Sessie VII : Toman + Kiss The Anus of A Black Cat

Met het project ‘Ruisbestuiving’ zocht Glimworm, het zondagavondprogramma van Urgent.fm, de chemie op tussen twee bands die nooit eerder samen speelden. Gedurende één dag werden ze samen opgesloten in de studio’s van Urgent.fm, tot ze er met een gloednieuw gezamenlijk nummer terug uitkwamen.

Opnames & mixing : Sigert De Jean & Kristof Deneijs

Seizoen 2 (2011-2012)———————————————

Ruisbestuiving II sessie 2 = Styrofoam + Cape Coast Radio
.


Seizoen 1 (2010-2011)———————————————

Sessie I = The Go Find + Sofa

Sessie II = Wio + Wixel

Sessie III = Superlijm + Winterslag

Sessie IV = Flying Horseman + Köhn

Sessie V = Marble Sounds + Horses

Sessie VI : Vegas! + Speed Dial 7

Sessie VII : Toman + Kiss The Anus of A Black Cat

Hoe kies ik een goede stage piano? (Dutch)

Een goede stagepiano kan levenslang mee gaan. Ik gebruik nog steeds de stagepiano die mijn ouders indertijd voor mij hebben gekocht, ondertussen toch alweer dik 15 jaar geleden.

Hoofdbezorgdheid is de mate waarin het digitale toestel er in slaagt om het akoestische origineel (de buffetpiano of vleugel) te benaderen in klank en expressie voor de muzikant.

Wat alle digitale piano’s zowieso moeten hebben om nog maar in aanmerking te komen:

- Volledig klavier (88 toetsen)

- Gewogen toetsen (nabootsing van de hamermechaniek van een akoestische piano)

- Interne piano klanken

- aansluiting(en) voor peda(a)l(en)

- professionele connectoren voor het uitgaand klanksignaal. XLR is uitstekend. Jack is prima. Cinch is acceptabel. Mini-jack (zoals de oortjes van een mp3 speler) is vragen om problemen.

Voor een eerste instrument is het een goed idee om te kiezen voor één van de grote fabrikanten. Yamaha, Roland, Clavia, Korg of Kurzweil. Clavia is mijn persoonlijke favoriet, maar yamaha heeft ook zeer goede toestellen, oud en nieuw. Roland heeft zeer goede instrumenten gemaakt, maar de klanken zijn sinds de jaren 90 nauwelijks verbeterd en de modellen van de voorbije jaren zijn beduidend minder indrukwekkend.

Prijs en kwaliteit gaan hand in hand. Een professionele stage piano kost tussen twee- en drieduizend euro. Toestellen rond duizend euro of lager maken compromissen die niet noodzakelijk meteen merkbaar zijn, maar over de loop van een tweetal jaar boven komen.

Goede raad:

- Kies een winkel met goede reputatie. Elke winkel heeft wel eens een ontevreden klant, maar doe je onderzoek grondig en je zal snel merken welke winkel consequent misbruik maakt van de onervaren muziekenthousiast.

- Door de hoge btw last is kopen in het buitenland vaak merkelijk goedkoper. Maar reken niet op sympathie of service van je lokale winkel bij defect. Logisch, toch?

- Bij lager budget, overweeg een tweedehands toestel. Onder voorbehoud van flagrant misbruik zijn de duurdere toestellen doorgaans weinig onderhevig aan slijtage en dus veilig voor tweedehands.

- Let op het gewicht van het toestel. Sommige modellen zijn loodzwaar. Tenzij je roadies kan inhuren is het zijn gewicht niet waard.

- Kies bij voorkeur een model met een standaard 3pin electriciteitsaansluiting. Het enorme voordeel is dat de kabels hiervoor zo courant zijn dat, zelfs wanneer je je kabel vergeet of stuk maakt, er altijd een reserve te vinden is.

Accessoires:

- Koop meteen een draagtas voor de piano. Tenzij je van plan bent de piano vaak tezamen te vervoeren met andere instrumenten en/of versterkers die tijdens de autorit bovenop de piano kunnen vallen heeft het weinig zin om een hardcase te kopen. Kies je voor hardcase, koop dan ook een opplooibare trolley.

- Iets om op te zitten: een zitbank, drumkruk of zadel. Met duurdere stoelen investeer je, behalve in comfort, in duurzaamheid, betrouwbaarheid en… super belangrijk… gezondheid. Bij lange repetities of concerten (meer dan 3 uur) wordt veel gezweet, ook langs de rug en billen. Een stoel die slecht absorbeert of ventileert kan zitwonden veroorzaken aan de billen.

- Een statief om je piano op te zetten komt doorgaans in twee modellen: Xstatief of tafelmodel. Ik heb zelf twee van elk. Xstatief is sneller opgesteld maar geeft een pianist weinig beenruimte. Kies je voor Xstatief, neem dan één met dubbele stang en quicklock slot. Het tafelmodel is logger en trager in opbouw, maar comfortabel, uiterst stabiel en geeft je alle beenruimte.

- Als er moet worden opgetreden of gerepeteerd moet er natuurlijk ook een versterker zijn. Sommige modellen hebben kleine speakers ingebouwd, ideaal voor thuis. Maar op concert en repetitie gegarandeerd te stil. Kies voor draagbaarheid. Liever een kleinere versterker dichter bij je oor, dan een grotere waarop je je rug breekt telkens je in- of uitlaadt.

- Wanneer je met de piano de baan op gaat, voorzie meer kabels dan je nodig hebt. Twee stuks van normale lengte (3m) voor podium en thuis, maar ook twee extra lange (+5m) voor de uitzonderlijke situaties waarin je zowieso ooit terecht gaat komen. Neem ook een extra stroomkabel mee én een verdeelstekker.

- Je hebt een sustain pedaal nodig. Weet dat verschillende merken een verschillende ‘taal’ spreken. Dit zorgt soms voor problemen. Bij twijfel, kies een model van hetzelfde merk als je piano.

SM Playground (blog)




Playlist:
1. Skunk Anansie - Charlie big potato
 Earl Palmer, the most recorded drummer in history
2. Little Richard - Keep on knockin’
 Rock & Roll, looking for the perfect beat
3. Jimmy Hendrix - Little wing
 A percussion discussion : Jimmy Slide & Bob Moses
4. Pat Metheny trio - Bright Size Life
 VH1 Classic albums : Paul Simon - Graceland
5. Paul Simon - Call me Al
 Chad Smith Drum Masterclass : the rimshot
6. Red hot chilli peppers - Suck my kiss
 Machine Head : the making of the new album
7. Machine Head - Locust
8. System of a down - Chop Suey
9. Tom Waits - Going out West
 2 turntables and a microphone
10. Run DMC - It’s Tricky
11. Beastie Boys No sleep ‘till Brooklyn
 Rock & Roll, looking for the perfect beat
12. Justin Timberlake - Like I love you
13. Living Colour - Love rears its ugly head
 The making of ‘songs for the deaf’ (QotsA)
14. Queens of the Stone Age - Song for the dead
 Steve Jordan : The Groove is here (DVD) 
15. John Mayer trio - Vultures (live)

SM Playground (blog)

Playlist:

1. Skunk Anansie - Charlie big potato

Earl Palmer, the most recorded drummer in history

2. Little Richard - Keep on knockin’

Rock & Roll, looking for the perfect beat

3. Jimmy Hendrix - Little wing

 A percussion discussion : Jimmy Slide & Bob Moses

4. Pat Metheny trio - Bright Size Life

VH1 Classic albums : Paul Simon - Graceland

5. Paul Simon - Call me Al

Chad Smith Drum Masterclass : the rimshot

6. Red hot chilli peppers - Suck my kiss

Machine Head : the making of the new album

7. Machine Head - Locust

8. System of a down - Chop Suey

9. Tom Waits - Going out West

2 turntables and a microphone

10. Run DMC - It’s Tricky

11. Beastie Boys No sleep ‘till Brooklyn

Rock & Roll, looking for the perfect beat

12. Justin Timberlake - Like I love you

13. Living Colour - Love rears its ugly head

The making of ‘songs for the deaf’ (QotsA)

14. Queens of the Stone Age - Song for the dead

Steve Jordan : The Groove is here (DVD) 

15. John Mayer trio - Vultures (live)


DE LOUDNESS WAR: LUIDER DAN ALLE ANDEREN
De zin en onzin van extreme mastering met het oog op radio. Sigert De Jean, infrastructuurmedewerker bij het REC, plaatst een aantal kanttekeningen bij het artikel ‘What happens to my recording when it’s played on the radio?’ van Robert Orban en Frank Foti.
Muziekproducenten bedenken al decennia lang manieren om luider te klinken dan hun concurrenten. Doorgaans met de bedoeling om indruk te maken op hun klanten en zo hun slaagkansen op de markt te vergroten. Logisch. Zolang de pijngrens van het gehoor niet wordt overschreden, de hoeveelheid hoorbare vervorming ‘acceptabel’ blijft, en (uiteraard) onder voorbehoud van de persoonlijke smaak, zal een stuk muziek dat luider klinkt dan zijn concurrent door de luisteraar als superieur worden ervaren. Deze strijd om het luidst klinkende product staat bekend als de ‘loudness war’. Ze is in veel opzichten betreurenswaardig, maar wel perfect begrijpelijk en zelfs doeltreffend. Maar wie denkt dat dezelfde technieken die het verschil kunnen maken bij cd’s, MP3-spelers, PA- installaties en god weet wat nog allemaal, ook kunnen worden aangewend voor radio en tv slaat de bal schromelijk mis.
 ‘Hypercompression, when combined with major-market levels of broadcast processing, sucks the drama and life from music. In more extreme cases, it sounds overtly distorted and is likely to cause tune-outs by adults, particularly women.’Een radiostation wil vooral hoorbaar zijn voor haar publiek, in de breedst mogelijke waaier aan luisteromstandigheden. Het geheime wapen van een radiostation is een keten aan signaalprocessoren, vlak voor de zendmast, die het eindsignaal nog een laatste keer bewerken om, binnen de grenzen van het wettelijke, het best mogelijke signaal aan te bieden aan de luisteraar. Het best mogelijke in deze dat een optimale balans wordt nagestreefd tussen luidheid (hoorbaarheid) en natuurlijkheid (muzikaliteit). Deze processen worden gegroepeerd onder de term eindprocessing.Muziek wil vooral overkomen. Met de specifieke intentie om een bepaalde emotie op te wekken bij haar luisteraars. In het productieproces van een muziekopname is mastering hierin de laatste stap. Mastering is het proces van finaal nazicht en foutcontrole enerzijds, en maximalisatie van de productionele intentie anderzijds. Wat dat ook mag betekenen in de ogen van de producent. Steeds met het beoogde kanaal (club, festival, radio, tv, …) en het medium van voorkeur (cd, vinyl, MP3, …) in het achterhoofd. Doorgedreven masteringtechnieken introduceren korrel, onzuiverheden en distortie in het audiomateriaal. De kwalitatieve norm is vaak vaag. Wat acceptabel is en wat niet wordt gedicteerd door medium, kanaal, stijl, persoonlijke smaak en concurrentie. 
Mastering en eindprocessing zijn in technisch opzicht erg gelijkend. Wat betreft het beoogde doel staan ze echter lijnrecht tegenover elkaar. Een producent van muziek probeert zich door mastering te onderscheiden van de concurrentie, terwijl een radiostation door eindprocessing probeert alle audiobronnen met gelijke luidheid aan te bieden aan haar luisteraars. Door de efficiëntie van de moderne eindprocessing is het tegenwoordig bij een professioneel radiostation onmogelijk geworden om je via deze weg te onderscheiden van de andere artiesten. Sterker nog, de vervormingen ten gevolge van extreme mastering worden door de eindprocessing uitvergroot en in de verf gezet. De muziek klinkt plat, goedkoop en ongeïnspireerd.Het artikel beschrijft de meest courante onderdelen van de broadcast eindprocessing en hun effect op de muziek. Weliswaar in technische termen, maar met een grote toegankelijkheid voor wie vertrouwd is met de basis van de klanktechniek. Wie zich hierdoor laat afschrikken kan genoegen nemen met de inleiding (door Bob Owsinski, mastering engineer) en uiteraard de conclusies op het einde van het artikel.Iets om mee af te sluitenWie als producent zijn of haar muziek op de radio wil krijgen wordt geconfronteerd met een tegenstrijdigheid. Eerst en vooral komt het er op aan de muziekverantwoordelijke te overtuigen van jouw product. Om je kansen te vergroten lever je dus een indrukwekkende mastering af. Wordt deze mastering daarna op radio gespeeld klinkt ze niet half zo indrukwekkend. Een producent doet er daarom goed aan twee aparte versies af te leveren aan de redactie: een competitieve mastering om de verantwoordelijke te overtuigen én een radiovriendelijke versie om de luisteraar te overtuigen.

DE LOUDNESS WAR: LUIDER DAN ALLE ANDEREN

De zin en onzin van extreme mastering met het oog op radio. Sigert De Jean, infrastructuurmedewerker bij het REC, plaatst een aantal kanttekeningen bij het artikel ‘What happens to my recording when it’s played on the radio?’ van Robert Orban en Frank Foti.

Muziekproducenten bedenken al decennia lang manieren om luider te klinken dan hun concurrenten. Doorgaans met de bedoeling om indruk te maken op hun klanten en zo hun slaagkansen op de markt te vergroten. Logisch. Zolang de pijngrens van het gehoor niet wordt overschreden, de hoeveelheid hoorbare vervorming ‘acceptabel’ blijft, en (uiteraard) onder voorbehoud van de persoonlijke smaak, zal een stuk muziek dat luider klinkt dan zijn concurrent door de luisteraar als superieur worden ervaren. 

Deze strijd om het luidst klinkende product staat bekend als de ‘loudness war’. Ze is in veel opzichten betreurenswaardig, maar wel perfect begrijpelijk en zelfs doeltreffend. Maar wie denkt dat dezelfde technieken die het verschil kunnen maken bij cd’s, MP3-spelers, PA- installaties en god weet wat nog allemaal, ook kunnen worden aangewend voor radio en tv slaat de bal schromelijk mis.

 

‘Hypercompression, when combined with major-market levels of broadcast processing, sucks the drama and life from music. In more extreme cases, it sounds overtly distorted and is likely to cause tune-outs by adults, particularly women.’

Een radiostation wil vooral hoorbaar zijn voor haar publiek, in de breedst mogelijke waaier aan luisteromstandigheden. Het geheime wapen van een radiostation is een keten aan signaalprocessoren, vlak voor de zendmast, die het eindsignaal nog een laatste keer bewerken om, binnen de grenzen van het wettelijke, het best mogelijke signaal aan te bieden aan de luisteraar. Het best mogelijke in deze dat een optimale balans wordt nagestreefd tussen luidheid (hoorbaarheid) en natuurlijkheid (muzikaliteit). Deze processen worden gegroepeerd onder de term eindprocessing.

Muziek wil vooral overkomen. Met de specifieke intentie om een bepaalde emotie op te wekken bij haar luisteraars. In het productieproces van een muziekopname is mastering hierin de laatste stap. Mastering is het proces van finaal nazicht en foutcontrole enerzijds, en maximalisatie van de productionele intentie anderzijds. Wat dat ook mag betekenen in de ogen van de producent. Steeds met het beoogde kanaal (club, festival, radio, tv, …) en het medium van voorkeur (cd, vinyl, MP3, …) in het achterhoofd. Doorgedreven masteringtechnieken introduceren korrel, onzuiverheden en distortie in het audiomateriaal. De kwalitatieve norm is vaak vaag. Wat acceptabel is en wat niet wordt gedicteerd door medium, kanaal, stijl, persoonlijke smaak en concurrentie. 

Mastering en eindprocessing zijn in technisch opzicht erg gelijkend. Wat betreft het beoogde doel staan ze echter lijnrecht tegenover elkaar. Een producent van muziek probeert zich door mastering te onderscheiden van de concurrentie, terwijl een radiostation door eindprocessing probeert alle audiobronnen met gelijke luidheid aan te bieden aan haar luisteraars. 

Door de efficiëntie van de moderne eindprocessing is het tegenwoordig bij een professioneel radiostation onmogelijk geworden om je via deze weg te onderscheiden van de andere artiesten. Sterker nog, de vervormingen ten gevolge van extreme mastering worden door de eindprocessing uitvergroot en in de verf gezet. De muziek klinkt plat, goedkoop en ongeïnspireerd.

Het artikel beschrijft de meest courante onderdelen van de broadcast eindprocessing en hun effect op de muziek. Weliswaar in technische termen, maar met een grote toegankelijkheid voor wie vertrouwd is met de basis van de klanktechniek. Wie zich hierdoor laat afschrikken kan genoegen nemen met de inleiding (door Bob Owsinski, mastering engineer) en uiteraard de conclusies op het einde van het artikel.

Iets om mee af te sluiten
Wie als producent zijn of haar muziek op de radio wil krijgen wordt geconfronteerd met een tegenstrijdigheid. Eerst en vooral komt het er op aan de muziekverantwoordelijke te overtuigen van jouw product. Om je kansen te vergroten lever je dus een indrukwekkende mastering af. Wordt deze mastering daarna op radio gespeeld klinkt ze niet half zo indrukwekkend. Een producent doet er daarom goed aan twee aparte versies af te leveren aan de redactie: een competitieve mastering om de verantwoordelijke te overtuigen én een radiovriendelijke versie om de luisteraar te overtuigen.


When Love Is Not Enough, zo heet de nieuwe plaat van Jim Cole. Die telt 12 tracks en zal 13 mei in de winkels zal liggen. Het perfecte excuus voor Jim om een 13de track op te nemen en daarvoor koos hij de opnamestudio van Urgent FM. In samenwerking met livesessies-producer Sigert de Jean leverde hij ‘Time Will Tell’ af, een pracht van een song. Beluister en dowload ‘Time Will Tell’ hier!
About Jim Cole
Cole was de spil van Dijenik, de muzikale groep die in 2001 het Oost-Vlaams Rockconcours (OVRC) won. Later ging hij solo. In 2008 bracht hij de plaat “Soul in 2” uit. Jim Cole ontving voor deze debuutplaat de prijs voor Popmuziek van de provincie Oost-Vlaanderen ter waarde van 5000 EUR.
In mei verschijnt zijn tweede album “When Love Is Not Enough”. Voor dit album werkte hij samen met David Poltrock en Staf Verbeeck. Gegeven zijn voorliefde voor soul en melodie, heeft When Love Is Not Enough dan ook heel wat Motown invloeden. In 2010 werkte hij mee aan de hitsingle Dos Cervezas van Tom Waes tijdens het programma Tomtesterom.

When Love Is Not Enough, zo heet de nieuwe plaat van Jim Cole. Die telt 12 tracks en zal 13 mei in de winkels zal liggen. Het perfecte excuus voor Jim om een 13de track op te nemen en daarvoor koos hij de opnamestudio van Urgent FM. In samenwerking met livesessies-producer Sigert de Jean leverde hij ‘Time Will Tell’ af, een pracht van een song. Beluister en dowload ‘Time Will Tell’ hier!

About Jim Cole

Cole was de spil van Dijenik, de muzikale groep die in 2001 het Oost-Vlaams Rockconcours (OVRC) won. Later ging hij solo. In 2008 bracht hij de plaat “Soul in 2” uit. Jim Cole ontving voor deze debuutplaat de prijs voor Popmuziek van de provincie Oost-Vlaanderen ter waarde van 5000 EUR.

In mei verschijnt zijn tweede album “When Love Is Not Enough”. Voor dit album werkte hij samen met David Poltrock en Staf Verbeeck. Gegeven zijn voorliefde voor soul en melodie, heeft When Love Is Not Enough dan ook heel wat Motown invloeden. In 2010 werkte hij mee aan de hitsingle Dos Cervezas van Tom Waes tijdens het programma Tomtesterom.


Elk jaar meer dan 100 live radiosessies, voor u en uw trommelvliezen.

Elk jaar meer dan 100 live radiosessies, voor u en uw trommelvliezen.

Hoe kies ik een goede stage piano? (Dutch)

About:

Sound Engineer - Radio broadcast & Music production